Wandelvereniging Vilt

 

     
Startpagina

Vereniging

Bestuur
Inschrijvingen
Wandeltochten
Fotocollage
Heuvell.4daagse
Wandelagenda
Lid Worden
Links

aanb.wandeltocht

Contact

Gastenboek

Leden NieuwsbestuursnieuwsWeetjes

Nieuws van de bestuurstafel

 

Nieuws van de bestuurstafel

 

 

  • Huishoudelijke Dienst


 Redactie Clubblad.
       

Kopij clubblad
  Bert Kortis   6343 BB Klimmen
  Pendersstraat 18  

045-4052334

Email: bertkortis@online.nl

Kopij clubblad
  Jean Royen   6336 BK Hulsberg
  Burg. Kengenstraat 52   045-4053027

Email: jeanroyen@home.nl

Algemeen
  Wiel Lambrix   6325 CN Berg en Terblijt
  Lange Akker 126a   043-6040049

Email: wiel.lambrix@planet.nl

Verzending clubblad
 

Heléne Troisfontaine

  6325 BM Berg en terblijt
  Valkenburgerstraat 83   06-11455329

Email: helenetroisfontaine@kpnmail.nl

Wandelagenda
  Hub en Mieke Aussems   6325 AS      Vilt
  Zwaluwstraat 25   043-6040805

Email: aussemsbeek@planet.nl

Lay-out clubblad
  Jo Buckinx   6166 CL Geleen
  Leursstraat 2   046-4749771

Email: jo@buckinx.nl

 Inleveren van kopij kan bij Bert Kortis en op de basisschool Vilt waar Jean Royen leerkracht is.

 

  • jubilarisse

 

In Memoriam

 

Louis Limpens.

 

Op 11 april 2011 ontvingen we het droevige bericht, dat Louis Limpens, geboren op 22 oktober 1944, van ons is heen gegaan. Louis was jaren lid van wandelvereniging Vilt en ook diverse jaren bestuurslid. Hij was voor de vereniging een harde werker. Een van zijn taken binnen de wandelvereniging was de huishoudelijke dienst.  Als assistent en toeverlaat van Ad Heussen heeft hij zich jaren met verve van deze taak gekweten. Ook bij de Heuvelland4daagse was hij vele jaren in de weer met het opbouwen van het feestterrein en bij de huishoudelijke dienst. Later werd hij het vertrouwde gezicht bij de bonnenverkoop in de tent. Hij was geen man van veel woorden, maar kon wel altijd op een leuke manier en een kwinkslag uit de hoek komen. Louis was een harde werker, nee zeggen kon hij niet. Naast wandelaar was hij ook een gepassioneerd danser en beoefenaar van de kegelsport.  Hobby’s die hij samen met zijn vrouw Mariet uitoefende. In 2010 werd Louis ziek en kon hij niet meer helpen tijdens de vierdaagse. Dat deed hem veel pijn. Na een gevecht van maanden, dat hij niet kon winnen, is hij op 11 april 2011 van ons heen gegaan. We zullen Louis in herinnering houden als een harde werker en een fijn mens, die voor iedereen klaar stond, zowel voor onze vereniging, alsook voor zijn gezin en familie.  De laatste jaren, was zijn kleindochter Danee "zijn zonnetje".

De woorden op het gedachtenisprentje waren kort en krachtig.

 

Ik denk niet snel.

Ik denk niet gauw.

Maar als ik denk,

denk ik aan jou.

 

De wens van Louis was om, in besloten kring, gecremeerd te worden. Met een delegatie van het bestuur van Wandelvereniging Vilt en de stichting Heuvelland4daagse hebben we op 15 april 2011 in het crematorium tijdens een mooie dienst afscheid genomen van Louis.

We wensen zijn vrouw Mariet, zijn kinderen, zijn kleinkind Danee en zijn verdere familie veel sterkte met het verwerken van dit verlies. We zullen hem node missen.

 

Bestuur Wandelvereniging Vilt en Heuvelland4daagse.

 

Ritie Bekkers-Claessens

 

Eind juli kregen wij het bericht dat Ritie Bekkers-Claessens is overleden.

Ritie werd geboren op 30 januari 1943 in Valkenburg. Ze was de ene helft van een tweeling. Met de andere helft, Truusie, heeft ze veel lief en leed gedeeld. Het waren twee zielen maar een gedachte. De kleinkinderen van Truusie waren ook een beetje haar kleinkinderen en Ritie was voor hen een derde oma.

Samen met Pierre kreeg ze een zoon, Carlo. Een lang gekoesterde wens ging in vervulling. Ze vonden het een geweldig geschenk waar ze trots op waren en zeer aan gehecht.

Samen met zijn vriendin Karin deed Carlo op zijn beurt weer alles voor Ritie en Pierre.

 

Ritie had voor zich zelf niet veel nodig, maar stond altijd klaar voor haar gezin, familie, vrienden en verenigingen.

Zij was lid van de senioren van Berg, 'Zij actief', het Kerkelijk Zangkoor en WV Vilt. Jarenlang was zij een vaste medewerkster bij diverse wandeltochten. Onder andere bij de  Geuldalmarathon en de Heuvelland4daagse was zij steeds van de partij.

Soms was dit flink aanpakken, maar zij heeft dit altijd met veel vreugde en plezier gedaan. Haar hartelijk gelach vrolijkte eenieder op. We zullen dat niet meer horen. Tijdens de afgelopen Heuvelland4Daagse werd die vrolijke lach al gemist.

 

De laatste jaren tekenden zich door haar ziekte. Voor ziek zijn had ze eigenlijk geen tijd, want er was nog zoveel te doen. Zij heeft zich kranig geweerd, maar wist dat ze dit niet kon winnen. Tot het eind was ze opgewekt: soms met een traan, maar altijd met die aanstekelijke, hartelijke lach.

 

Wij wensen Pierre, Carlo, Karin en haar overige familie veel sterkte bij de verwerking van dit grote verlies.

Bezige handen en een sterke wil vielen na een bewogen leven stil.

 

Jean Lamberix

 

Jean werd geboren op 7 oktober 1938 in de Geulgracht te Vilt,

waar hij ook opgroeide. Zijn jeugdjaren bestonden, zoals gebruikelijk in een dorp van toen, uit naar school gaan, buiten spelen en al vroeg meehelpen op het land. Na de lagere school en mulo bezocht hij vervolgens de hts in Heerlen, afdeling werktuigbouwkunde. Zijn eerste baan was bij een machinefabriek in Helmond, waar hij ook ging wonen, samen met Els, waarmee hij in 1963 trouwde. In 1967 werd hier hun zoon Frank geboren.

Jean veranderde van baan en ging werken bij de firma Leunissen in Simpelveld, waar hij samen met zijn vrouw tijdelijk ging wonen. In 1970 bouwden zij hun huidige woning aan de Burg. Muytersstraat.

Jean ging met 60 jaar met pensioen en kreeg nu meer tijd voor zijn hobby's, nl. zijn groenten - en bloementuin in de Geulgracht, voetbal en wandelen.

Vanwege de reuma van Els werd hij ook steeds meer huisman.

Hij was een groot  voetballiefhebber. Jarenlang fungeerde hij als goede en zuinige penningmeester bij de voetbalclub Berg.

Ook kwam er meer tijd om te wandelen. Eerst maakte hij nog iedere zondag korte wandelingen met Els, tot het lopen van Els moeilijker werd. Na een ontmoeting met een van zijn latere wandelvrienden, ging hij trouw iedere zaterdag in alle vroegte mee om in Nederland of België een wandeling te maken van 20, 30 of 40 km. Hij kon van alles genieten. Bij ieder mooi uitzichtpunt of kapelletje moest hij eens rustig kijken. Ook de route naar de startplaats bestudeerde hij iedere keer. Jean was een man van weinig woorden maar een intens genieter. Op dinsdagavond 12 oktober 2010, zijn 45ste huwelijksverjaardag werd Jean getroffen door een hersenbloeding, waaraan hij, na ruim 5 maanden in coma geweest te zijn, overleed. Moge hij ruste in vrede.

Wij wensen Els en zoon Frank veel sterkte om dit grote verlies te verwerken.

 

 

Hub Duijzings

 

Op 18 februari 2010 is Hub Duijzings uit Vilt overleden. Hub was een gewaardeerd lid van onze vereniging.

Hub werd geboren in Vilt op 27 augustus 1929 .

Hij was een zorgzaam persoon, voor zijn kinderen en voor zijn vrouw Lenie. Hij kon ook nogal hard zijn, maar daarnaast ook liefdevol en  vredelievend. Hij was een man met humor en hield van plezier.

In zijn werkzame jaren moest er hard gewerkt worden. In seizoenstijd was hij touringcarchauffeur. In de winter pakte hij alles aan om inkomen te verdienen voor zijn gezin.

Hub ging in die tijd graag biljarten en kegelen, maar ook wandelen was een grote hobby en gaf hem ontspanning.

Oostenrijk was zijn favoriete vakantieland. In eigen omgeving wandelde Hub heel erg graag, samen met Lenie, in familieverband en met Wandelvereniging Vilt. Voor onze vereniging werkte Hub jaren mee bij de organisatie van de wandeltochten. Dat deed hij samen met zijn vrouw Lenie.

Helaas werd Hub enkele jaren geleden ziek.  Dat weerhield hem er niet van verder te genieten van zijn familie en omgeving. Hub was een godsdienstig man en het geloof heeft hem de nodige kracht gegeven.

Het laatste jaar ging het veel minder met hem. Toch nog onverwacht is hij op 18 februari overleden.

Wij wensen Lenie en familie veel sterkte bij dit verlies.

 

Lambert Oberndorff

 

Een aantal jaren geleden werden twee vaste wandelaars op onze tochten lid van onze vereniging. Het waren Loes van Bentum en Lambert Oberndorff.

Ze vonden dat wij goede en duidelijk gemarkeerde wandelingen boden.

Al vlug daarna waren zij aanwezig op onze werkvergaderingen. Ze vonden het leuk om mee te werken bij onze tochten en zo iets meer contact te krijgen met de leden van WV VILT.

De moeder van Lambert was afkomstig van Vilt, vertelde hij ons.

Ze waren heel enthousiast en namen de dag voor de tocht de routebepijling voor hun rekening. Op de dag van de tocht deden zij ook nog de routecontrole. Het waren twee bezige bijen. Loes had het rijbewijs en zo kwamen ze overal.

Na een tijdje werd het stil rond dit tweetal. We vroegen ons af, hoe het kwam dat we niets meer hoorden van Lambert en Loes. Zou er iets aan de hand zijn? Ze waren ondertussen verhuisd naar Bunde. Plotseling zagen we een overlijdensadvertentie van Loes in de krant.

Twee bestuursleden bezochten de begrafenis in Bunde met een afscheidsbloemetje.

Een tijdje later troffen we Lambert weer op een wandeling. Toen gaf hij aan dat hij na een moeilijke periode en de ziekte van Loes weer lid van onze vereniging wilde worden. Hij wilde echter alleen bij de vereniging komen om te wandelen en om met de bustochten mee te gaan. Hij moest alles per fiets doen! Zo gebeurde het dat hij weer lid werd van WV VILT.

Afgelopen Geuldalmarathon was hij aanwezig om met de bus naar Hauset gebracht te worden.

Het was een bijzonder positieve man.

Onze verbazing was groot, toen we zijn overlijdensadvertentie in de krant zagen staan. Helaas hebben we hem de laatste eer niet meer kunnen bewijzen. Het was namelijk een melding dat Lambert op 59-jarige leeftijd overleden was en alle diensten in besloten kring gevierd waren.

Lambert bedankt voor het vele werk dat je voor de Wandelvereniging Vilt gedaan hebt. We wensen jouw moeder en de rest van de familie veel sterkte om dit verlies te verwerken.

LAMBERT RUST IN VREDE.

 

 

Jef Mevissen.

 

Op 13 juli is overleden ons gewaardeerd lid Jef Mevissen uit Valkenburg.

Jef was al vele jaren lid van WV Vilt en een verwoed wandelaar. Hij was op veel meer fronten actief en in alles wat hij deed heel bedreven.

Niet alleen liep hij meerdere malen de georganiseerde wandeltochten van WV Vilt, maar ook was hij een trouwe loper bij de Heuvellandvierdaagse.

Ook in de bergen kwam hij goed uit de voeten. Oostenrijk was zijn favoriete wandelland en hij liep vele tochten tot grote hoogten.

Wij verliezen in hem een actieve wandelaar. Zijn echtgenote, Marjo Mevissen was en is steeds behulpzaam bij de organisatie van onze tochten door haar diensten op de posten van WV Vilt en bij de Heuvellandvierdaagse.

Wij wensen Marjo en familie veel sterkte bij dit verlies.

 

 

Sjaan (Adriana) van Hemert.

 

Sjaan van Hemert kwam als lid van Wandelclub Marijke uit Geldermalsen wandelen bij WV VILT en wilde graag lid worden van onze vereniging. Ze werd als Sjaan van Hemert uit Zaltbommel geregistreerd.

Het werd een trouw lid op onze tochten en bustochten. Het reizen was voor haar geen probleem. Vanuit haar werk had ze vrij vervoer via de spoorwegen. Overnachten deed ze bij pension Meijers vlak naast startplaats Café Zaal Noben.

Het bleef niet alleen bij onze wandeltochten en busreizen; ze maakte vele vrienden binnen onze vereniging en ze ging meehelpen bij de huishoudelijke dienst op een controlepost. Ook bij de Heuvellandvierdaagse was ze vele jaren een graag geziene hulp. ’s Morgens om 6 uur werd ze door de organisatie opgehaald bij het Tourhotel in Valkenburg, want er was geen ander vervoer waardoor ze tijdig op de controlepost aanwezig kon zijn.

Ook zorgde ze voor verspreiding van folders van onze vereniging. Na een telefoontje met de mededeling "De folders zijn gereed" kwam ze met de trein naar Limburg. Dan nam ze een flink pak brochures mee, die ze overal waar ze ging wandelen deponeerde.

Na een herseninfarct werd het even stil rond haar, maar ze knapte weer goed op en bleef onze vereniging helpen. Tot er geen nieuwjaarskaart meer kwam. We vroegen ons af hoe het met Adriana zou gaan.

Na verzending van het clubblad van WV Vilt kwam het bericht van haar broer dat Adriana overleden was.

We willen toch wel even stil staan bij Adriana van Hemert en haar bedanken voor de vele gezellige momenten die we met haar gekend hebben.

Sjaan RUST IN VREDE.

 

 

Jo Kengen

 

Jo werd geboren op 6 juni 1939 te Heerlen. Hij beleefde zijn jeugd in Valkenburg. Het was in hart en nieren 'eine Valkebergse jong'.

Nadat hij Paula had leren kennen, vestigden zij zich in Ransdaal en werd het gezin uitgebreid met dochter Anneke.

Hij was een echte verenigingsman. Hij is de medeoprichter van Wandelvrienden Ransdaal. Vanaf 1994 werd hij lid van Wandelvereniging Vilt, aangemeld als Hub. Tussen Ransdaal en Vilt ontstond een goede vriendenband. Vele wandelvrienden van Vilt waren vaak present op de tochten van Hub (Jo) in het Wouves in Ransdaal.

Hij was een lange afstandsloper en we ontmoetten hem dan ook op vele tochten waar hij met zijn brommer naar toe ging. We hebben hem leren kennen als een gezellige en sportieve man. Onder andere op de vakantietochten in Tsjechië, de driedaagse van Jilhava. We hebben genoten in de prachtige stad Praag met al haar historie. Natuurlijk moeten we daarbij niet vergeten die grote potten pils, waarvan eigenlijk het hopgehalte hoger was dan het alcoholpercentage. Hij heeft erg genoten van deze bustochten, die georganiseerd werden door Ton Mens. Het was een hechte groep die samen achteraan in de bus zat.

Toen het lopen niet meer zo gemakkelijk ging, werd hij bestuurslid van de Limburgse Wandelbond. Daar ging hij het materiaal verzorgen. Het verzenden van het blad 'Wandelend Limburg' ging ook tot zijn taak behoren.

Hij heeft geholpen op de tochten van WV VILT en bij de Heuvellandvierdaagse. Hij zat dan steeds aan het inschrijfbureau en zorgde ervoor dat steeds goed werd afgerekend. Hij kende veel wandelaars in het Limburgse land.

Door zijn scooter werd hij weer mobiel, waardoor hij weer regelmatig te vinden was in zijn geliefde Valkenburg bij de bank aan het VVV kantoor, waar hij vele uurtjes doorbracht met zijn vrienden en bekenden. In de winter verplaatste deze plek zich naar de HEMA waar je lekker kon koffie drinken en bijkletsen. Ook op het plein bij de school van Schin op Geul was hij vaak aanwezig om zijn kleinzonen van school te halen.

Zeer plotseling heeft hij ons veel te vroeg verlaten. Wij bedanken Hub (Jo) voor alle hulp die we van hem gehad hebben tijdens onze tochten en de Heuvellandvierdaagse. Als LWB-official stond hij iedereen te woord, die maar iets over het wandelen te vragen had.

Tijdens de afscheidsdienst in Ransdaal waren dan ook vele wandelaars uit de hele provincie aanwezig om hem de laatste eer te bewijzen.

Wij wensen zijn vrouw Paula – dochter Anneke – schoonzoon Erik en kleinzonen Christian en David veel sterkte toe om dit grote verlies ter verwerken

 

Louis Herben

 

Louis werd 14 mei 1939 te Sibbe geboren. Hier beleefde hij zijn jeugd.

Hij maakte kennis met het Bergse meisje Els uit de Grote Straat en trouwde met haar. Ze vestigden zich in de Grote Straat in Berg. Toen kwam het uitbreidingsplan Achter de Hoven in Berg. Hier werden in de tuin van het ouderlijk huis en de tuin van Sjef Reis bouwkavels verkocht. Louis en Els kochten hiervan een kavel om er in eigen beheer een leuke woning te bouwen. Het gezin werd uitgebreid met dochter Monique, de oogappel van Louis.

Hij was van beroep vrachtwagenchauffeur bij het transportbedrijf van zijn vader. Hij was een eersteklas vrachtwagenchauffeur, waardoor hij steeds de nieuwe wagens onder zijn hoede kreeg. Hij behandelde die als zijn tweede woning. Alles moest er blinken en pico bello uitzien. Iedere zaterdagmorgen werd dan ook flink gepoetst en geboend, zodat alles weer blonk als een spiegel. Voor zijn werk waren er in Nederland niet veel wegen waar hij niet aan mee gewerkt heeft. Hij werkte namelijk voor een wegenbouwbedrijf. Soms ook wel wat verder weg.

Zijn grote passie in het weekend was het volgen van elke thuiswedstrijd van zijn voetbalclub: vv Berg '28. Als er een wedstrijd tegelijk met een bustocht naar een wandeltocht was, dan koos hij steevast voor het voetballen. Els ging dan met Miet en Lieske aan de wandel en zo hadden beiden toch een gezellige zondag. Hij wilde geen wedstrijd missen; ook niet het contact met zijn vrienden supporters.

Louis stond voor iedereen klaar als zijn hulp gevraagd werd. Hij had gouden handen.

Met hout werken was zijn grote hobby. Na zijn pensionering heeft hij nog op vele plaatsen in Zuid-Limburg parketvloeren gelegd. Louis genoot als er weer een vloer gelegd, geschuurd en gelakt was.

Tot zijn gezondheid onverwacht minder werd.

Tijdens zijn ziekbed werd hij bijgestaan door familie, vrienden en bekenden.

Hij is op 21 januari 2009 van ons heengegaan. Moge hij ruste in vrede.

Wij wensen zijn vrouw Els, dochter Monique, schoonzoon Richard, kleinkinderen Whitney en Gino en moeder F. Herben-Weustenraad veel sterkte om dit grote verlies te verwerken.

 

Harrie Ramakers

 

Op zaterdag 5 januari overleed ons gewaardeerd lid, Harrie Ramakers, ten gevolge van een hartstilstand bij het beoefenen van zijn geliefde wandelsport, tijdens de wintertocht van JO-NE  in Vijlen. Hij verheugde zich op elke zaterdag: de dag dat hij met zijn wandelvrienden een tocht ging

lopen uit het clubblad. Hij kon genieten van de flora en fauna en stond ook stil bij mooie uitzichten of oude gebouwen.Een dag in de maand was zijn familie-wandeldag in de omgeving van Berg of rond zijn woonplaats Margraten. Harrie was de laatste jaren een vaste medewerker bij onze wandeltochten en heuvelland4daagse, waar hij zorg droeg voor de borden t.b.v. startlokaal, parkeren,wegomleidingen en overige aanduidingen. Het was geen man van veel woorden, maar wel van daden.

Wandelvereniging Vilt verliest in Harrie Ramakers een trouw lid en harde werker, nooit op de voorgrond tredend, maar wel indien nodig aanwezig.

Wij wensen José, kinderen en kleinkinderen veel sterkte toe met dit grote verlies.

Herdenkingskruis

Op 10-02 plaatsten de wandelvrienden

van Harrie, samen met de familie, een herdenkingskruis op de plek waar hij overleden is. Het Preusbos bij Wolfhaag.

 

Peter Hoenjet

 

Op 29 december 2005 ontvingen wij het droevige bericht van het overlijden van ons gewaardeerd lid Peter Hoenjet. Peter Hoenjet was jaren lid van onze wandelvereniging en was als wandelliefhebber op vele van onze tochten te vinden.

Hij genoot van de tochten van de wandelvereniging Vilt en die van de Heuvelland4daagse. Ook op de vele bustochten en tochten bij andere verenigingen was hij van de partij. Peter droeg de wandelvereniging een warm hart toe. Zijn vrouw Liza en het gezin waren en zijn nog steeds actief betrokken bij het reilen en zeilen van de wandelclub. Niet alleen wandelen, maar tuinieren en fietsen waren zijn grote hobby’s. Buiten zijn en genieten van de vrijheid, die de natuur hem bood, gaf hem veel voldoening. Hij genoot van zijn gezin en later van zijn kleinkinderen. De relatie met familie waren voor hem een groot goed. Tijdens hun 50 jarig huwelijksfeest kwam dit duidelijk tot uiting en hiervan heeft hij en zijn gezin met volle teugen van kunnen genieten en zal voor Liza, kinderen, kleinkinderen en familie, een mooie herinnering blijven als laatste familietreffen met Peter.

Moge de mooie momenten in het leven van Peter een steun en troost zijn voor Liza, kinderen en kleinkinderen.

Bestuur en vele leden waren aanwezig op de uitvaart en begrafenis van Peter om hem de laatste eer te bewijzen.

Moge hij ruste in vrede.

Wij wensen de familie van Peter veel sterkte toe om dit verlies te verwerken.

Bestuur en leden W.V. Vilt en Heuvelland4daagse

Mien Lemmens

 

Op 18 mei bereikte ons het droevige bericht van het overlijden van Mien Lemmens. Tant Mien, zoals ze altijd genoemd werd, was lid van Wandelvereniging Vilt, en vrijwilligster bij de Heuvelland4daagse. Tant Mien werd geboren op 25 april 1926 te Meerssen en is na een kortstondig ziekbed in het ziekenhuis te Heerlen op 18 mei 2006 overleden. Tant Mien was een vrouw, die altijd opgewekt en zorgzaam was, deed jarenlang helpen bij de catering van Wandelvereniging Vilt en de Heuvelland4daagse. Haar hartelijkheid en zorgzaamheid bleef bij niemand onopgemerkt, de wandelaars van de 4 daagse kwamen haar dan ook vaak na afloop persoonlijk bedanken voor haar inzet en zorg tijdens deze dagen. Ze kreeg vaak hun roos als dank en waardering. Ze was een vrouw, die er altijd was en genoot dat ze op haar leeftijd nog verdienstelijk kon zijn. Ze was graag onder de mensen en dat liet ze ook blijken. In een mensenleven ontmoet men veel mensen, sommige mensen stralen altijd. Tant Mien was zo’n stralend en sterk mens. We houden haar in gedachte als een fijn lid en geweldige vrijwilligster bij de Heuvelland4daagse. We wensen de familie veel sterkte toe en moge de mooie herinneringen aan haar hun de kracht geven dit grote verlies te dragen.

Mien, rust in vrede.

Bestuur Wandelvereniging Vilt en Stichting Wandelvierdaagse Vilt-Valkenburg.