|
   
Nieuws van de
bestuurstafel
Nieuws van de
bestuurstafel
Redactie Clubblad.
Kopij clubblad
| |
Bert Kortis |
|
6343 BB Klimmen |
| |
Pendersstraat 18 |
|
045-4052334 |
Email: bertkortis@online.nl
Kopij clubblad
| |
Jean Royen |
|
6336 BK Hulsberg |
| |
Burg. Kengenstraat 52 |
|
045-4053027 |
Email: jeanroyen@home.nl
Algemeen
| |
Wiel Lambrix |
|
6325 CN Berg en Terblijt |
| |
Lange Akker 126a |
|
043-6040049 |
Email: wiel.lambrix@planet.nl
Verzending clubblad
| |
Heléne Troisfontaine |
|
6325 BM Berg en terblijt |
| |
Valkenburgerstraat 83 |
|
06-11455329 |
Email: helenetroisfontaine@kpnmail.nl
Wandelagenda
| |
Hub en Mieke Aussems |
|
6325 AS
Vilt |
| |
Zwaluwstraat 25 |
|
043-6040805 |
Email: aussemsbeek@planet.nl
Lay-out clubblad
| |
Jo Buckinx |
|
6166 CL Geleen |
| |
Leursstraat 2 |
|
046-4749771 |
Email: jo@buckinx.nl
Inleveren van kopij kan
bij Bert Kortis en op de
basisschool Vilt waar Jean Royen leerkracht is.
In
Memoriam
Louis Limpens.
Op 11 april
2011 ontvingen we het droevige bericht, dat Louis Limpens, geboren
op 22 oktober 1944, van ons is heen gegaan. Louis was jaren lid van
wandelvereniging Vilt en ook diverse jaren bestuurslid. Hij was voor
de vereniging een harde werker. Een van zijn taken binnen de
wandelvereniging was de huishoudelijke dienst. Als assistent en
toeverlaat van Ad Heussen heeft hij zich jaren met verve van deze
taak gekweten. Ook bij de Heuvelland4daagse was hij vele jaren in de
weer met het opbouwen van het feestterrein en bij de huishoudelijke
dienst. Later werd hij het vertrouwde gezicht bij de bonnenverkoop
in de tent. Hij was geen man van veel woorden, maar kon wel altijd
op een leuke manier en een kwinkslag uit de hoek komen. Louis was
een harde werker, nee zeggen kon hij niet. Naast wandelaar was hij
ook een gepassioneerd danser en beoefenaar van de kegelsport.
Hobby’s die hij samen met zijn vrouw Mariet uitoefende. In 2010
werd Louis ziek en kon hij niet meer helpen tijdens de vierdaagse.
Dat deed hem veel pijn. Na een gevecht van maanden, dat hij niet kon
winnen, is hij op 11 april 2011 van ons heen gegaan. We zullen Louis
in herinnering houden als een harde werker en een fijn mens, die
voor iedereen klaar stond, zowel voor onze vereniging, alsook voor
zijn gezin en familie. De laatste jaren, was zijn kleindochter
Danee "zijn zonnetje".
De woorden op
het gedachtenisprentje waren kort en krachtig.
Ik denk niet
snel.
Ik denk niet
gauw.
Maar als ik
denk,
denk ik aan
jou.
De wens van
Louis was om, in besloten kring, gecremeerd te worden. Met een
delegatie van het bestuur van Wandelvereniging Vilt en de stichting
Heuvelland4daagse hebben we op 15 april 2011 in het crematorium
tijdens een mooie dienst afscheid genomen van Louis.
We wensen zijn
vrouw Mariet, zijn kinderen, zijn kleinkind Danee en zijn verdere
familie veel sterkte met het verwerken van dit verlies. We zullen
hem node missen.
Bestuur
Wandelvereniging Vilt en Heuvelland4daagse.
Ritie
Bekkers-Claessens
Eind juli kregen
wij het bericht dat Ritie Bekkers-Claessens is overleden.
Ritie werd
geboren op 30 januari 1943 in Valkenburg. Ze was de ene helft van
een tweeling. Met de andere helft, Truusie, heeft ze veel lief en
leed gedeeld. Het waren twee zielen maar een gedachte. De
kleinkinderen van Truusie waren ook een beetje haar kleinkinderen en
Ritie was voor hen een derde oma.
Samen met Pierre
kreeg ze een zoon, Carlo. Een lang gekoesterde wens ging in
vervulling. Ze vonden het een geweldig geschenk waar ze trots op
waren en zeer aan gehecht.
Samen met zijn
vriendin Karin deed Carlo op zijn beurt weer alles voor Ritie en
Pierre.
Ritie had voor
zich zelf niet veel nodig, maar stond altijd klaar voor haar gezin,
familie, vrienden en verenigingen.
Zij was lid van
de senioren van Berg, 'Zij actief', het Kerkelijk Zangkoor en WV
Vilt. Jarenlang was zij een vaste medewerkster bij diverse
wandeltochten. Onder andere bij de Geuldalmarathon en de
Heuvelland4daagse was zij steeds van de partij.
Soms was dit
flink aanpakken, maar zij heeft dit altijd met veel vreugde en
plezier gedaan. Haar hartelijk gelach vrolijkte eenieder op. We
zullen dat niet meer horen. Tijdens de afgelopen Heuvelland4Daagse
werd die vrolijke lach al gemist.
De laatste jaren
tekenden zich door haar ziekte. Voor ziek zijn had ze eigenlijk geen
tijd, want er was nog zoveel te doen. Zij heeft zich kranig geweerd,
maar wist dat ze dit niet kon winnen. Tot het eind was ze opgewekt:
soms met een traan, maar altijd met die aanstekelijke, hartelijke
lach.
Wij wensen
Pierre, Carlo, Karin en haar overige familie veel sterkte bij de
verwerking van dit grote verlies.
Bezige handen en
een sterke wil vielen na een bewogen leven stil.
Jean Lamberix
Jean werd geboren op 7 oktober 1938 in de
Geulgracht te Vilt,
waar hij ook opgroeide. Zijn jeugdjaren
bestonden, zoals gebruikelijk in een dorp van toen, uit naar school
gaan, buiten spelen en al vroeg meehelpen op het land. Na de lagere
school en mulo bezocht hij vervolgens de hts in Heerlen, afdeling
werktuigbouwkunde. Zijn eerste baan was bij een machinefabriek in
Helmond, waar hij ook ging wonen, samen met Els, waarmee hij in 1963
trouwde. In 1967 werd hier hun zoon Frank geboren.
Jean veranderde van baan en ging werken bij de
firma Leunissen in Simpelveld, waar hij samen met zijn vrouw
tijdelijk ging wonen. In 1970 bouwden zij hun huidige woning aan de
Burg. Muytersstraat.
Jean ging met 60 jaar met pensioen en kreeg nu
meer tijd voor zijn hobby's, nl. zijn groenten - en bloementuin in
de Geulgracht, voetbal en wandelen.
Vanwege de reuma van Els werd hij ook steeds
meer huisman.
Hij was een groot voetballiefhebber. Jarenlang
fungeerde hij als goede en zuinige penningmeester bij de voetbalclub
Berg.
Ook kwam er meer tijd om te wandelen. Eerst
maakte hij nog iedere zondag korte wandelingen met Els, tot het
lopen van Els moeilijker werd. Na een ontmoeting met een van zijn
latere wandelvrienden, ging hij trouw iedere zaterdag in alle
vroegte mee om in Nederland of België een wandeling te maken van 20,
30 of 40 km. Hij kon van alles genieten. Bij ieder mooi uitzichtpunt
of kapelletje moest hij eens rustig kijken. Ook de route naar de
startplaats bestudeerde hij iedere keer. Jean was een man van weinig
woorden maar een intens genieter. Op dinsdagavond 12 oktober 2010,
zijn 45ste huwelijksverjaardag werd Jean getroffen door
een hersenbloeding, waaraan hij, na ruim 5 maanden in coma geweest
te zijn, overleed. Moge hij ruste in vrede.
Wij wensen Els en zoon Frank veel sterkte om
dit grote verlies te verwerken.
Hub Duijzings
Op 18 februari 2010 is Hub Duijzings uit Vilt
overleden. Hub was een gewaardeerd lid van onze vereniging.
Hub werd geboren in Vilt op 27 augustus 1929 .
Hij was een zorgzaam persoon, voor zijn
kinderen en voor zijn vrouw Lenie. Hij kon ook nogal hard zijn, maar
daarnaast ook liefdevol en vredelievend. Hij was een man met humor
en hield van plezier.
In zijn werkzame jaren moest er hard gewerkt
worden. In seizoenstijd was hij touringcarchauffeur. In de winter
pakte hij alles aan om inkomen te verdienen voor zijn gezin.
Hub ging in die tijd graag biljarten en
kegelen, maar ook wandelen was een grote hobby en gaf hem
ontspanning.
Oostenrijk was zijn favoriete vakantieland. In
eigen omgeving wandelde Hub heel erg graag, samen met Lenie, in
familieverband en met Wandelvereniging Vilt. Voor onze vereniging
werkte Hub jaren mee bij de organisatie van de wandeltochten. Dat
deed hij samen met zijn vrouw Lenie.
Helaas werd Hub enkele jaren geleden ziek. Dat
weerhield hem er niet van verder te genieten van zijn familie en
omgeving. Hub was een godsdienstig man en het geloof heeft hem de
nodige kracht gegeven.
Het laatste jaar ging het veel minder met hem.
Toch nog onverwacht is hij op 18 februari overleden.
Wij wensen Lenie en familie veel sterkte bij
dit verlies.
Lambert Oberndorff
Een aantal jaren geleden werden twee vaste
wandelaars op onze tochten lid van onze vereniging. Het waren Loes
van Bentum en Lambert Oberndorff.
Ze vonden dat wij goede en duidelijk
gemarkeerde wandelingen boden.
Al vlug daarna waren zij aanwezig op onze
werkvergaderingen. Ze vonden het leuk om mee te werken bij onze
tochten en zo iets meer contact te krijgen met de leden van WV VILT.
De moeder van Lambert was afkomstig van Vilt,
vertelde hij ons.
Ze waren heel enthousiast en namen de dag voor
de tocht de routebepijling voor hun rekening. Op de dag van de tocht
deden zij ook nog de routecontrole. Het waren twee bezige bijen.
Loes had het rijbewijs en zo kwamen ze overal.
Na een tijdje werd het stil rond dit tweetal.
We vroegen ons af, hoe het kwam dat we niets meer hoorden van
Lambert en Loes. Zou er iets aan de hand zijn? Ze waren ondertussen
verhuisd naar Bunde. Plotseling zagen we een overlijdensadvertentie
van Loes in de krant.
Twee bestuursleden bezochten de begrafenis in
Bunde met een afscheidsbloemetje.
Een tijdje later troffen we Lambert weer op een
wandeling. Toen gaf hij aan dat hij na een moeilijke periode en de
ziekte van Loes weer lid van onze vereniging wilde worden. Hij wilde
echter alleen bij de vereniging komen om te wandelen en om met de
bustochten mee te gaan. Hij moest alles per fiets doen! Zo gebeurde
het dat hij weer lid werd van WV VILT.
Afgelopen Geuldalmarathon was hij aanwezig om
met de bus naar Hauset gebracht te worden.
Het was een bijzonder positieve man.
Onze verbazing was groot, toen we zijn
overlijdensadvertentie in de krant zagen staan. Helaas hebben we hem
de laatste eer niet meer kunnen bewijzen. Het was namelijk een
melding dat Lambert op 59-jarige leeftijd overleden was en alle
diensten in besloten kring gevierd waren.
Lambert bedankt voor het vele werk dat je voor
de Wandelvereniging Vilt gedaan hebt. We wensen jouw moeder en de
rest van de familie veel sterkte om dit verlies te verwerken.
LAMBERT RUST IN VREDE.
Jef Mevissen.
Op 13 juli is overleden ons gewaardeerd lid Jef Mevissen uit
Valkenburg.
Jef was al vele jaren lid van WV Vilt en een verwoed wandelaar. Hij
was op veel meer fronten actief en in alles wat hij deed heel
bedreven.
Niet alleen liep hij meerdere malen de georganiseerde wandeltochten
van WV Vilt, maar ook was hij een trouwe loper bij de
Heuvellandvierdaagse.
Ook in de bergen kwam hij goed uit de voeten. Oostenrijk was zijn
favoriete wandelland en hij liep vele tochten tot grote hoogten.
Wij verliezen in hem een actieve wandelaar. Zijn echtgenote, Marjo
Mevissen was en is steeds behulpzaam bij de organisatie van onze
tochten door haar diensten op de posten van WV Vilt en bij de
Heuvellandvierdaagse.
Wij wensen Marjo en familie veel sterkte bij dit verlies.
Sjaan (Adriana) van Hemert.
Sjaan van Hemert kwam als lid van Wandelclub Marijke uit
Geldermalsen wandelen bij WV VILT en wilde graag lid worden van onze
vereniging. Ze werd als Sjaan van Hemert uit Zaltbommel
geregistreerd.
Het werd een trouw lid op onze tochten en bustochten. Het reizen was
voor haar geen probleem. Vanuit haar werk had ze vrij vervoer via de
spoorwegen. Overnachten deed ze bij pension Meijers vlak naast
startplaats Café Zaal Noben.
Het bleef niet alleen bij onze wandeltochten en busreizen; ze maakte
vele vrienden binnen onze vereniging en ze ging meehelpen bij de
huishoudelijke dienst op een controlepost. Ook bij de
Heuvellandvierdaagse was ze vele jaren een graag geziene hulp. ’s
Morgens om 6 uur werd ze door de organisatie opgehaald bij het
Tourhotel in Valkenburg, want er was geen ander vervoer waardoor ze
tijdig op de controlepost aanwezig kon zijn.
Ook zorgde ze voor verspreiding van folders van onze vereniging. Na
een telefoontje met de mededeling "De folders zijn gereed" kwam ze
met de trein naar Limburg. Dan nam ze een flink pak brochures mee,
die ze overal waar ze ging wandelen deponeerde.
Na een herseninfarct werd het even stil rond haar, maar ze knapte
weer goed op en bleef onze vereniging helpen. Tot er geen
nieuwjaarskaart meer kwam. We vroegen ons af hoe het met Adriana zou
gaan.
Na verzending van het clubblad van WV Vilt kwam het bericht van haar
broer dat Adriana overleden was.
We willen toch wel even stil staan bij Adriana van Hemert en haar
bedanken voor de vele gezellige momenten die we met haar gekend
hebben.
Sjaan RUST IN VREDE.
Jo Kengen
Jo
werd geboren op 6 juni 1939 te Heerlen. Hij beleefde zijn jeugd in
Valkenburg. Het was in hart en nieren 'eine Valkebergse jong'.
Nadat
hij Paula had leren kennen, vestigden zij zich in Ransdaal en werd
het gezin uitgebreid met dochter Anneke.
Hij
was een echte verenigingsman. Hij is de medeoprichter van
Wandelvrienden Ransdaal. Vanaf 1994 werd hij lid van
Wandelvereniging Vilt, aangemeld als Hub. Tussen Ransdaal en Vilt
ontstond een goede vriendenband. Vele wandelvrienden van Vilt waren
vaak present op de tochten van Hub (Jo) in het Wouves in Ransdaal.
Hij
was een lange afstandsloper en we ontmoetten hem dan ook op vele
tochten waar hij met zijn brommer naar toe ging. We hebben hem leren
kennen als een gezellige en sportieve man. Onder andere op de
vakantietochten in Tsjechië, de driedaagse van Jilhava. We hebben
genoten in de prachtige stad Praag met al haar historie. Natuurlijk
moeten we daarbij niet vergeten die grote potten pils, waarvan
eigenlijk het hopgehalte hoger was dan het alcoholpercentage. Hij
heeft erg genoten van deze bustochten, die georganiseerd werden door
Ton Mens. Het was een hechte groep die samen achteraan in de bus
zat.
Toen
het lopen niet meer zo gemakkelijk ging, werd hij bestuurslid van de
Limburgse Wandelbond. Daar ging hij het materiaal verzorgen. Het
verzenden van het blad 'Wandelend Limburg' ging ook tot zijn taak
behoren.
Hij
heeft geholpen op de tochten van WV VILT en bij de
Heuvellandvierdaagse. Hij zat dan steeds aan het inschrijfbureau en
zorgde ervoor dat steeds goed werd afgerekend. Hij kende veel
wandelaars in het Limburgse land.
Door
zijn scooter werd hij weer mobiel, waardoor hij weer regelmatig te
vinden was in zijn geliefde Valkenburg bij de bank aan het VVV
kantoor, waar hij vele uurtjes doorbracht met zijn vrienden en
bekenden. In de winter verplaatste deze plek zich naar de HEMA waar
je lekker kon koffie drinken en bijkletsen. Ook op het plein bij de
school van Schin op Geul was hij vaak aanwezig om zijn kleinzonen
van school te halen.
Zeer
plotseling heeft hij ons veel te vroeg verlaten. Wij bedanken Hub
(Jo) voor alle hulp die we van hem gehad hebben tijdens onze tochten
en de Heuvellandvierdaagse. Als LWB-official stond hij iedereen te
woord, die maar iets over het wandelen te vragen had.
Tijdens de afscheidsdienst in Ransdaal waren dan ook vele wandelaars
uit de hele provincie aanwezig om hem de laatste eer te bewijzen.
Wij
wensen zijn vrouw Paula – dochter Anneke – schoonzoon Erik en
kleinzonen Christian en David veel sterkte toe om dit grote verlies
ter verwerken
Louis
Herben
Louis
werd 14 mei 1939 te Sibbe geboren. Hier beleefde hij zijn jeugd.
Hij
maakte kennis met het Bergse meisje Els uit de Grote Straat en
trouwde met haar. Ze vestigden zich in de Grote Straat in Berg. Toen
kwam het uitbreidingsplan Achter de Hoven in Berg. Hier werden in de
tuin van het ouderlijk huis en de tuin van Sjef Reis bouwkavels
verkocht. Louis en Els kochten hiervan een kavel om er in eigen
beheer een leuke woning te bouwen. Het gezin werd uitgebreid met
dochter Monique, de oogappel van Louis.
Hij
was van beroep vrachtwagenchauffeur bij het transportbedrijf van
zijn vader. Hij was een eersteklas vrachtwagenchauffeur, waardoor
hij steeds de nieuwe wagens onder zijn hoede kreeg. Hij behandelde
die als zijn tweede woning. Alles moest er blinken en pico bello
uitzien. Iedere zaterdagmorgen werd dan ook flink gepoetst en
geboend, zodat alles weer blonk als een spiegel. Voor zijn werk
waren er in Nederland niet veel wegen waar hij niet aan mee gewerkt
heeft. Hij werkte namelijk voor een wegenbouwbedrijf. Soms ook wel
wat verder weg.
Zijn
grote passie in het weekend was het volgen van elke thuiswedstrijd
van zijn voetbalclub: vv Berg '28. Als er een wedstrijd tegelijk met
een bustocht naar een wandeltocht was, dan koos hij steevast voor
het voetballen. Els ging dan met Miet en Lieske aan de wandel en zo
hadden beiden toch een gezellige zondag. Hij wilde geen wedstrijd
missen; ook niet het contact met zijn vrienden supporters.
Louis
stond voor iedereen klaar als zijn hulp gevraagd werd. Hij had
gouden handen.
Met
hout werken was zijn grote hobby. Na zijn pensionering heeft hij nog
op vele plaatsen in Zuid-Limburg parketvloeren gelegd. Louis genoot
als er weer een vloer gelegd, geschuurd en gelakt was.
Tot
zijn gezondheid onverwacht minder werd.
Tijdens zijn ziekbed werd hij bijgestaan door familie, vrienden en
bekenden.
Hij is
op 21 januari 2009 van ons heengegaan. Moge hij ruste in vrede.
Wij
wensen zijn vrouw Els, dochter Monique, schoonzoon Richard,
kleinkinderen Whitney en Gino en moeder F. Herben-Weustenraad veel
sterkte om dit grote verlies te verwerken.
Harrie Ramakers
Op zaterdag 5
januari overleed ons gewaardeerd lid, Harrie Ramakers, ten gevolge
van een hartstilstand bij het beoefenen van zijn geliefde
wandelsport, tijdens de wintertocht van JO-NE in Vijlen. Hij
verheugde zich op elke zaterdag: de dag dat hij met zijn
wandelvrienden een tocht ging
lopen uit het
clubblad. Hij kon genieten van de flora en fauna en stond ook stil
bij mooie uitzichten of oude gebouwen.Een dag in de maand was zijn
familie-wandeldag in de omgeving van Berg of rond zijn woonplaats
Margraten. Harrie was de laatste jaren een vaste medewerker bij onze
wandeltochten en heuvelland4daagse, waar hij zorg droeg voor de
borden t.b.v. startlokaal, parkeren,wegomleidingen en overige
aanduidingen. Het was geen man van veel woorden, maar wel van daden.
Wandelvereniging Vilt verliest in Harrie Ramakers een trouw lid en harde
werker, nooit op de voorgrond tredend, maar wel indien nodig
aanwezig.
Wij wensen José,
kinderen en kleinkinderen veel sterkte toe met dit grote verlies.
Herdenkingskruis
Op 10-02
plaatsten de wandelvrienden
van Harrie,
samen met de familie, een herdenkingskruis op de plek waar hij
overleden is. Het Preusbos bij Wolfhaag.
Peter Hoenjet
Op 29 december
2005 ontvingen wij het droevige bericht van het overlijden van ons
gewaardeerd lid Peter Hoenjet. Peter Hoenjet was jaren lid van onze
wandelvereniging en was als wandelliefhebber op vele van onze
tochten te vinden.
Hij genoot van
de tochten van de wandelvereniging Vilt en die van de
Heuvelland4daagse. Ook op de vele bustochten en tochten bij andere
verenigingen was hij van de partij. Peter droeg de wandelvereniging
een warm hart toe. Zijn vrouw Liza en het gezin waren en zijn nog
steeds actief betrokken bij het reilen en zeilen van de wandelclub.
Niet alleen wandelen, maar tuinieren en fietsen waren zijn grote
hobby’s. Buiten zijn en genieten van de vrijheid, die de natuur hem
bood, gaf hem veel voldoening. Hij genoot van zijn gezin en later
van zijn kleinkinderen. De relatie met familie waren voor hem een
groot goed. Tijdens hun 50 jarig huwelijksfeest kwam dit duidelijk
tot uiting en hiervan heeft hij en zijn gezin met volle teugen van
kunnen genieten en zal voor Liza, kinderen, kleinkinderen en
familie, een mooie herinnering blijven als laatste familietreffen
met Peter.
Moge de mooie
momenten in het leven van Peter een steun en troost zijn voor Liza,
kinderen en kleinkinderen.
Bestuur en vele
leden waren aanwezig op de uitvaart en begrafenis van Peter om hem
de laatste eer te bewijzen.
Moge hij ruste
in vrede.
Wij wensen de familie van Peter veel sterkte toe om dit verlies
te verwerken.
Bestuur en leden W.V. Vilt en Heuvelland4daagse
Mien Lemmens
Op 18 mei bereikte ons het droevige bericht van
het overlijden van Mien Lemmens. Tant Mien, zoals ze altijd genoemd
werd, was lid van Wandelvereniging Vilt, en vrijwilligster bij de
Heuvelland4daagse. Tant Mien werd geboren op 25 april 1926 te
Meerssen en is na een kortstondig ziekbed in het ziekenhuis te
Heerlen op 18 mei 2006 overleden. Tant Mien was een vrouw, die
altijd opgewekt en zorgzaam was, deed jarenlang helpen bij de
catering van Wandelvereniging Vilt en de Heuvelland4daagse. Haar
hartelijkheid en zorgzaamheid bleef bij niemand onopgemerkt, de
wandelaars van de 4 daagse kwamen haar dan ook vaak na afloop
persoonlijk bedanken voor haar inzet en zorg tijdens deze dagen. Ze
kreeg vaak hun roos als dank en waardering. Ze was een vrouw, die er
altijd was en genoot dat ze op haar leeftijd nog verdienstelijk kon
zijn. Ze was graag onder de mensen en dat liet ze ook blijken. In
een mensenleven ontmoet men veel mensen, sommige mensen stralen
altijd. Tant Mien was zo’n stralend en sterk mens. We houden haar in
gedachte als een fijn lid en geweldige vrijwilligster bij de
Heuvelland4daagse. We wensen de familie veel sterkte toe en moge de
mooie herinneringen aan haar hun de kracht geven dit grote verlies
te dragen.
Mien, rust in vrede.
Bestuur Wandelvereniging Vilt en Stichting
Wandelvierdaagse Vilt-Valkenburg.
|